استاد علی تجویدی چهره بزرگ و نام آشنای موسیقی ایران در سن هشتاد و شش سالگی دار فانی را وداع گفت . الحق که ایشان حق بزرگی بر گردن جامعه هنری ایران دارند. روحش شاد و روانش گرامی.

تصویر از روزنامه شرق

عکس از روزنت

من؟ نه بابا من پرسپولیسی نیستم

آقای مهاجرانی کراوات مبارک. هر چند اگه منم لندن بودم غیر از کراوات یه پاپیون هم میزدم!! جرم که نیست آقا جان! البته کمی ضایع  که هست

می بینید چه اشتباهی کردم؟ خدا وکیلی تو عکس با سایز کوچیک سایه پیراهن درست مثل کراوات شده بود ولی اینجا بعد اینکه تصویر درشت رو گذاشتم پی به اشتباهم بردمشرمندم اصلا" خودتون میتونید سایت روز آن لاین رو ببینید تا به صحت گفته من پی ببرید

من فکر می کنم حضور خانمها باعث بشه درصد شعارهای رکیک که این روزامثل  نقل و نبات شده تو استادیوم ها خیلی بیاد پائین. امتحانش ضرری نداره!!

فکر نکنید من به فکر شما نیستم! کلی گشتم تا یه شغل جدید به شما معرفی کنم . فرصت رو از دست ندید . تنها شرط این کار هم یه حنجره قویه . همین .

نه مدرک تحصیلی می خواد نه هیچ چیز دیگه ای!!الانم که حسابی کارو بار سکه است دم عیده و هرمغاه ای دوست داره با یه حقوق ناچیز یکی واسش داد بزنه و مشتری تور کنه

 به امید روزی که تو این مملکت هیچ زندانی سیاسی نباشه شمارش معکوس را برای  آزادی ایشان

شروع می کنیم

آنفلوآنزای بی مرغی شدن. شما قضاوت کنید این وسط کی بیشتر

ضرر کرده!!!

کاری از نیک آهنگ کوثر از وب سایت روز آن لاین

سامرا امروز

اشک توی چشمای همه ما جمع شد. به خاطر جوونی که تو اتوبان

حقانی تصادف کرده بود یک ساعت و نیم بعد تازه آمبولانس از راه

رسیده . تازه طلبکار هم بود. دلیل مسخره اش هم رسیدگی به دو

تصادف در یک زمان بوده میگفت ما از شمس آباد اومدیم من که نمی

دونم کجاست ولی می دونم به کجا اومدن. به هرت آباد .

که اگه نبود آمبولانسش با یک و نیم ساعت تاخیر نمی رسید

اتم بخوره توی سر مون. یه فکری برای اورزانس برای وضع بیمارستانها

برای گرانی برای این مشکلات دم دستی بکنید . اینا خیلی واجبتره

خدا هم بیشتر خشنود میشه!!! آقایان مهر ورز

لژ سواری ایتالیا!!!. در جوامعی که الگوی غالب جوانان

این ورزشکاران باشند انتظاری از احترام به پیامبران نباید

داشت . اینها خود کاریکاتورند و دلقک !!

این بود که میتونیم مطالب سایتهای مختلف خبری از جمله منتقدین

جمهوری اسلامی رو بخونیم البته با امکانت خاص.

ولی این امکان را هم مسئولین از ما گرفتن دلیلش هم واضحه. این

حکومت اعتقادی به گردش آزاد اطلاعات نداره و نمی خواد بجز صدا

ی رسمی حکومت هیچ صدای مخالفی به گوش برسه.

در عجبم مگه ما برای برقراری آزادی انقلاب نکردیم؟! مگه شعار 

اصلی ما آزادی نبود؟!! مگه قرار نبود منش ما علی وار باشه؟! پس

چه شد؟! آیا ما سرنوشت حاکمانی رو که به مردمشون پشت کردن

نمی بینیم؟ مگه بزرگان دین ما نفرمودن " حکومت با کفر پابرجا

میماند ولی با ظلم نه!" پس این چه ظلمیه؟!